İlk Öpüşme-Ordan Burdan

9 Ocak 2015 Cuma

İlk Öpüşme

İlk öpüşme hakkında hiç düşündünüz mü? Hayır, hayır kendi ilk öpüşmeniz değil. Yeryüzündeki ilk öpüşmeden bahsediyorum.

Ben hep ilk öpüşmenin ilk çağlarda ve içgüdüsel olarak geliştiğini düşünmüştüm. Bir adamın karısını susturmaya çalışırken keşfettiğini öğrenmenin bende biraz hayal kırıklığı yarattığını itiraf etmeliyim...Ama bakın, kayıtlara geçen ilk öpücük nasıl vuku bulmuş:

"Milattan önce Roma’da yaşayan bir ayakkabıcının çok geveze bir karısı vardır. günün birinde, sabrı taşan adam yerinden fırlar ve susturmak için karısının dudaklarını kendi dudaklarıyla kapatır. hoşlarına gider keşfettikleri bu yakınlaşma ama yalancı tanrılara taptıkları gerekçesiyle tutuklanırlar çok geçmeden. Ayakkabıcı, yargılandığı mahkemede hayatın tadını anlamak için insanın mutlaka dudak dudağa öpüşmesi gerektiğini söyler. Hâkim, kendisi gibi yaşlı olan karısını öpse de bir tat alamaz ve ayakkabıcıyı yalancılıkla suçlar. Öpüşmenin mucidi, genç bir kızın dudaklarını önerince hâkimin karısının öfkesiyle karşılaşır ve en karanlık zindana atılır." (*)

Yine de öpüşmenin mahrem bir aksiyon olduğunu düşünürsek benim tezimin de gerçekleşmiş olma ihtimali hala var bence.Tarihe not düşülmemiş olabilir sadece..

(*) Kaynak: Ayçöreği ve Denizyıldızı, Sunay Akın s. 24

2 yorum:

Esin Bozdemir18 Şubat 2015 01:40
'Kayıtlara düşen ilk öpüşmenin bir adamın karısını susturmaya çalışırken olduğunu...' ilk kez duyuyorum!.. Bence de öpüşmenin, ilk çağlardan itibaren ve içgüdüsel olarak geliştiği kanısındayım..topyekun cinsellikte olduğu gibi!.. çünkü insan dahil evrendeki tüm canlılar cinselliği içgüdüleri ile yaşıyor :)
YanıtlaSil
Yanıtlar

Yorum ekle

Ben Kimim

Ankara' lı eğitimli bir kurumsal bankacı. O sıkıcı insanlardan yani.(Bkz. bankacıların sıkıcı olduğuna dair yazı http://forum.thgtr.com/tomun-kahvesi/tum-bankacilara-benim-gibi/).Yazarın deyimiyle bir de çocuk pörtlettim.Biraz plaza insanı,biraz taşralı,(biz Ankara'lılar İstanbul'lularla kıyaslandığında bildiğin taşralıyız).Biraz anne, biraz eş, biraz arkadaş, biraz yazar, biraz gezer, biraz aşçı, biraz meraklı, biraz öğrenici, mecburiyetten çalışkan ama ruhu tembel , uyku sever ama uyuyamaz bir tipim.
George Orwell' in ünlü kitabı " Neden Yazıyorum" dan bir alıntı ile sözlerime son veriyorum.
“Yazmak ciddi bir iş değildir. Bir keyiftir o, bir kutlamadır. Yazarken eğleniyor olmalısınız. ‘Eyvah, şimdi hangi kelime? Aman Tanrım’ diye kasılan yazarlara kulak asmayın. Cehennemin dibine kadar yolları var. Bu bir iş değil. Eğer iş olarak görüyorsanız, derhal bırakıp başka bir şey yapın.”